(CUT) Please don’t touch 4
เอวบางถูกยกมาวางบนเคาน์เตอร์อ่างล้างหน้า ฝ่ามืออุ่นไล้ไปตามเรียวขาที่เหลือเพียงชั้นใน แล้วแยกมันออกให้ร่างผอมเพรียวได้แทรกเข้าไประหว่างกลาง สีชมพูอ่อนดูเหมาะกับคนสวม และออกัสก็ยังคงเหมาะกับสีดำ ใบหน้าสวยเชิดมองเจ้าของมือที่พาดอยู่บนไหล่กว้าง นัยน์ตาคู่สวยใต้แว่นสายตาดูน่าหลงใหล บางอย่างที่เจือความรู้สึกอัดแน่นในแววตา จมูกโด่งคลอเคลียกับอวัยวะเดียวกันจนเป็นคนด้านบนที่โน้มลงมาประกบ ลิ้นร้อนตวัดเกี่ยวกันไม่อายเสียง จังหวะเนิบนาบแต่หนักแน่นทำให้หายใจไม่ทั่วท้อง รสจูบยังคงหวานแม้ไม่มีราสเบอร์รี่ที่ปลายลิ้น
“อื้อ..” กลีบปากอิ่มสลับหนักเบาเพื่อหลอกล่อ ลิ้นอุ่นที่แทรกเข้ามาฉกชิมกำลังเมามอม รู้อีกทีมือซนๆก็เลื่อนมาสะกิดตะขอให้หลุดออกพร้อมกับมุมปากที่ยกยิ้ม แต่อีกคนก็คงไม่ทันเห็นเพราะเอาแต่หลับตาพริ้มให้ป้อนจูบ
มือเล็กที่สอดไปในกลุ่มผมเริ่มคลายเมื่อคนร่างเพรียวผละออก เจ้าของห้องพรมจูบไปตามสันกราม เลยไปถึงหลังใบหูที่จำได้ว่ามักจะหลุดอื้ออึงทุกครั้ง และครั้งนี้ก็ยังเป็นเช่นนั้น ยิ่งได้ยินเสียงหวานที่พยายามกลั้น คนขี้แกล้งก็ยิ่งคลอเคลียหนักกว่าเดิม ลมหายใจขาดห้วงราวกับไม่ใช่ของตัวเอง กายเล็กแอ่นรับตอนที่กลีบปากร้อนเริ่มกดจูบลงต่ำ ผมสีบลอนด์ทำให้คนตัวเล็กยิ่งคล้ายลูกแมว ผ้าชิ้นน้อยสีชมพูอ่อนถูกดันขึ้นไปด้วยสันจมูก ลิ้นร้อนสัมผัสมันเบาๆแล้วช้อนตามองใบหน้าจิ้มลิ้มที่เบือนหนี ก่อนจะครอบครองส่วนยอดด้วยริมฝีปาก
“ฮื่อ” กายเล็กบิดเร้าแต่ก็ถูกมือเรียวสองข้างตรึงเอวไว้ ไฟในห้องน้ำสว่างกว่าครั้งก่อนโข แววตาของคนช่างตามใจถึงเป็นสิ่งที่คนมองไม่อาจสู้ ทั้งสงบนิ่งและวิงวอน ราวกับกำลังขอให้หัวใจดวงเล็กยอมออกัสทุกอย่าง
ฝ่าเท้าเล็กสัมผัสกับพื้นเย็นๆของห้องน้ำ เด็กเศรษฐศาสตร์ถูกจับหันเข้ากับกระจกบานใหญ่ จมูกโด่งของคนด้านหลังฝังลงกับท้ายทอย จูบหนักๆตามลำคอระหงจนถึงช่วงไหล่เล็ก แล้วสูดดมกลิ่นหอมพร้อมกับเลื่อนมืออีกข้างมาถึงอาภรณ์ชิ้นสุดท้าย ใบหน้าจิ้มลิ้มแดงจนลามไปทั้งตัว มือไร้เรี่ยวแรงจับลำแขนที่โอบเอวอยู่เพื่อยันกาย เงาสะท้อนภาพตัวเองตรงหน้าทำให้ต้องหันหนี ดวงตาที่ใช้มองของร่างผอมเพรียวเต็มไปด้วยความลุ่มหลง และแว่นสายตาที่ให้ความรู้สึกต่างออกไปกำลังทำนิมคลั่ง
เป็นตัวแสบได้ที่ไหน
แค่ยืนขายังสั่น
หน้าท้องแบนราบกระตุกเกร็งเพียงแค่โดนสะกิด ฝ่ามืออุ่นค่อยๆเลื่อนลงต่ำให้วูบวาบไปทั้งกาย นิ้วกลางบดเบียดกับส่วนอ่อนไหวผ่านชั้นในสีหวาน คนตัวสูงกว่างับเบาๆที่ใบหูให้กายเล็กในอ้อมแขนส่ายเร้า รอยยิ้มหวานในกระจกแสนเจ้าเล่ห์ เส้นปูดโปนที่หลังมือชัดขึ้นยามที่กดนิ้วลงไปหนักๆ น้ำเหนียวหนืดไหลเปรอะชั้นในสีอ่อน แต่เจ้าของมือก็ยังถูวนให้มันเลอะเป็นดวง ร่างเล็กกำข้อมือไว้แน่นพลางเอนพิงอย่างหาที่พึ่ง เรียวขาสั่นจนเกือบยืนไม่ไหว และยิ่งไร้เรี่ยวแรงเมื่อเสียงหวานกระซิบที่ข้างหู
“ยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะคะ” ฝ่ามืออุ่นหลุบหายเข้าไปใต้อาภารณ์ นิ้วซนๆถูไถไปกับจุดกระสันให้กายเล็กกระตุกเกร็ง น่าอายที่น้ำหวานขับมากว่าการเร้าอีกแล้ว ใบหน้าแดงก่ำของผู้มาเยือนถึงได้เอาแต่มองพื้น “แค่เห็นหน้ากัสก็อยากแล้วหรอ”
“อื้อ..” คนที่โดนจับได้ว่าคิดแต่เรื่องอย่างว่าร้องไม่เป็นภาษา ก้านนิ้วยาวๆถูวนอยู่ปากทางให้ดวงตากลมปรือมอง นัยน์ตาคู่สวยใต้แว่นกรอบใสเป็นประกายยิบยับ ก่อนเจ้าของมือจะใช้นิ้วเกี่ยวอาภรณ์ชิ้นสุดท้ายลง
“เด็กดี” เอวบางกลับไปนั่งบนเคาน์เตอร์อีกครั้ง เรียวขาเล็กยกตามที่อีกคนปลดเปลื้อง ริมฝีปากบางโดนละเลียดชิมอีกครั้งขณะที่ฝ่ามืออุ่นไล้ไปตามต้นขา กายเล็กกระตุกเกร็งเมื่อปลายนิ้วชำแรกลงที่กลีบเกสร ลมหายใจรวยรินอยู่ที่ข้างหูกับเสียงหวานที่คอยกระซิบทำให้เรี่ยวแรงแทบไม่เหลือ “อ้าขาหน่อยค่ะ”
คนตัวเล็กทำตามอย่างว่าง่าย เรียวขาสวยอ้าออกตามที่อีกคนเอ่ยขอ ร่างผอมเพรียวประทับจูบไปทั่วเนินอก ลิ้นร้อนหยอกเย้าอยู่ที่ส่วนยอด แรงดูดดุนสลับกับมืออีกข้างที่คอยเคล้นคลึงทำให้กายเล็กแอ่นรับ สองมือสอดเข้าไปในกลุ่มผมเพื่อกดให้แนบชิด เสียงเฉอะแฉะของน้ำลายกระตุ้นอารมณ์ ก่อนออกัสจะละออกจากยอดปทุมถันแล้วคุกเข่าลงตรงหน้า ใบหน้าสวยอยู่ในตำแหน่งน่าอาย ทว่าดวงตาของคนด้านล่างที่ช้อนมองขึ้นมากลับดูใสซื่อราวกับเป็นเด็กไม่ประสา
ความรู้สึกเหมือนได้เด็กแว่นหน้าห้อง
“อื้อ” แค่เพียงเสี้ยววินาทีที่ลิ้นร้อนแตะเบาๆเอวบางก็สั่นกระเส่า จากเด็กไม่ประสาก็กลายเป็นผู้ใหญ่เจนโลกชั่วพริบตา
มือบางขยุ้มเรือนผมสีน้ำตาล เอวก็สอบเข้าหาเจ้าของลิ้นซนที่ถูวนอยู่ตรงจุดกระสัน ทั้งโลมเลียสลับกับกระดกรัวจนเกิดเสียง กลีบปากบางเม้มหากันแน่นเพื่อสะกัดอารมณ์ แม้ความสุขสมจะมากพอให้หวีดร้องออกมาดังๆ พอได้แกล้งจนสมใจถึงได้เกร็งมันเข้ามาพร้อมกับดวงตาคู่สวยที่ช้อนมอง เสียงหอบหายใจดังขึ้นทันทีที่ลิ้นร้อนแทรกมาเติมเต็ม มุมที่อีกคนมองขึ้นมาคงน่าอายจนไม่กล้าสบสายตา มือเรียวเลื่อนจากประคองเอวมาที่ต้นขา ลูบไล้ไม่กี่ทีก็มาถูไถที่ช่องทางฉ่ำช้าๆราวกับจะให้คนตัวเล็กเอ่ยคำปรารถนา
“อ่ะ” หน้าท้องแบนราบหดเกร็งเมื่อก้านนิ้วยาวๆแทรกเข้ามาไม่ทันได้เอื้อนเอ่ย แล้วค้างไว้ให้กายเล็กตอดรัดแน่นๆ ออกัสลุกขึ้นยืน ใบหน้าหวานก้มมองช่องทางสีสวยที่กำลังกลืนนิ้วตัวเองด้วยความพอใจ ก่อนลำคอแกร่งจะถูกมือเล็กคว้าไปคล้อง ลิ้นสีสดเลียริมฝีปากแห้งผากของตัวเองพร้อมดวงตาฉ่ำวาว ใบหน้าจิ้มลิ้มเชิดขึ้นมองทั้งที่ส่วนล่างรัดแน่นจนขยับไม่ได้
นิมชอบทำหน้าดื้อ
“อื้อ กัส” เจ้าของชื่อเลยดันนิ้วกลางเข้าไปสุดโคน ขยับข้อมือช้าๆให้อารมณ์ทุเลา มือเล็กดึงคนที่ยืนอยู่ให้โน้มลงมาหาแล้วใช้จมูกซุกไซร้ที่ต้นคอ เพียงแค่ได้กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆก็เกร็งรัดเจ้าของแน่นจนหัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะ แถมยังทำหน้าอ้อนให้ก้านนิ้วยาวๆขยับสวนน้ำหวานที่ไหลออกมาเต็มฝ่ามือ
“ว่าไงคะ” อันที่จริงเด็กเอกอังกฤษก็ได้ยินชื่อจากตัวเองจากกลีบปากบางที่ร้องเรียกอยู่บ่อยครั้ง ทว่าก็ยังกระซิบถามที่ข้างหูพร้อมกับข้อมือที่ยังไม่หยุดขยับ
“อยากอาบน้ำแล้ว” อมยิ้มกับคำขอและใบหน้าดื้อดึง นิ้วเรียวถอนออกมาแล้วอมมันเพื่อทำความสะอาด ดวงตาวาววับมองตามมือเปรอะคราบน้ำแล้วแลบลิ้นให้ส่งมันเข้าปาก แต่กลับได้เป็นลิ้นร้อนๆที่เข้ามาหยอกและมือเรียวที่กระชับเอวบางไว้แน่น
ออกัสรู้วิธีอาบน้ำแมว
ฟองสบู่ไหลไปรวมกันบนพื้นด้วยสายน้ำอุ่นๆ ฝ่ามือที่อุ่นไม่แพ้กันก็กำลังไล้ไปตามผิวกาย นัยน์ตาคู่สวยปราศจากสิ่งบดบัง และสาวผมบลอนด์ก็ได้มองมันใกล้ๆตอนที่คนสูงกว่าประกบจูบ ลิ้นร้อนเกี่ยวกระหวัดสลับกับกัดเบาๆที่กลีบปากล่างจนลืมอาบน้ำ อกอิ่มเบียดเสียดเพราะมือเล็กรั้งกายอีกคนให้มาแนบชิด ร่างผอมเพรียวยามเปลือยเปล่าน่าชวนชม เลขสิบเอ็ดบนหน้าท้องและสัดส่วนราวกับเป็นคนโปรดทำให้นิมอยากครอบครอง สะโพกกลมถูกเคล้นขึ้นเป็นรอย แต่เจ้าของก็ไม่ได้ว่าอะไร ทั้งยังจับฝ่ามือที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดให้สัมผัสกับส่วนร้อนชื้นของตัวเอง
“อื้อ…” คนตัวเล็กบดเอวใส่ปลายนิ้วที่เกร็งรับ ไม่แน่ใจว่าน้ำที่ชะโลมไปทั่วมือไหลมาจากฝักบัวหรือกามอารมณ์ แต่ความเหนียวหนืดกับใบหน้าเว้าวอนทำให้อยากจะมอบในสิ่งที่ปรารถนา “จะไม่ทำหรอ”
“…” ไร้คำตอบ แผ่นหลังเล็กถูกดันไปชิดกับกำแพงเย็นๆ ดวงตากลมปรือมองร่างสูงกว่า เพียงแค่ปลายนิ้วร้อนถูวนอยู่ที่กลีบกุหลาบ เอวบางก็อยากสอบรับโดยไม่สนว่าคนตรงหน้าจะมองยังไง เด็กเศรษฐศาสตร์กัดมุมปากพลางขยับฝ่ามือที่คล้องอยู่ให้ลูบไปตามท้ายทอย
“กัสจะไม่เอาหรอคะ” น่าแปลกที่แค่เรียกชื่อ ก้านนิ้วยาวๆก็ดันเข้ามาอย่างเสียมารยาท แต่นิมก็คงไม่ได้เอ็ด แถมยังรัดแน่นราวกับกลัวจะขยับหนี แค่ขยับเบาๆเอวบางก็บดสะโพกสวน
“อยากมากเลยหรอคะ” นิ้วซนๆแกล้งหมุนควงให้หน้าท้องยิ่งหดเกร็ง ปลายจมูกโด่งถูไปตามพวงแก้มเนียน ลมหายใจอุ่นคลอเคลียไปทั่วใบหน้า ออกัสตอนไม่ใส่แว่นก็ไม่ต่างอะไรกับหมาป่าที่ไม่มีคราบลูกแกะ
“ถ้าบอกมากจะเอาแรงๆมั้ย” ใบหน้าจิ้มลิ้มเชิดขึ้นอย่างเอาแต่ใจ ก่อนเสียงน้ำกระทบผิวจะดังขึ้นพร้อมกับเสียงหวีดร้องจวนเจียนจะขาดใจ และมือเล็กที่จิกเกร็งบนไหล่กว้าง
ดวงตากลมหวานฉ่ำกว่าน้ำผึ้ง เอวบางที่หมุนควงก็หวานจนเด็กเอกอังกฤษกระแทกนิ้วเข้ามาแรงๆ กายอุ่นเบียดเข้าหาเพิ่มอุณหภูมิในร่างกาย นิมรู้ตัวว่าตัวเองชอบพออีกคนอยู่ไม่น้อย ดูได้จากมือเล็กที่ปัดป่ายไปตามช่วงไหล่ แววตาที่เต็มไปด้วยความลุ่มหลง และสัมผัสที่เสพติด ข้อมือแกร่งตอกเข้ามาไม่หยุด ทั้งยังงอนิ้วให้สะโพกกลมแอ่นรับ ร่างผอมเพรียวขบเม้มสลับกับเลียเบาๆที่ใบหู ผลกลายเป็นแรงตอดรัดที่บีบแน่นจนใจเต้นตุ้บกับเสียงครางหวานๆที่นิมไม่กลั้นอีกต่อไป
“อ่า…” พอโดนกระแทกไปที่จุดกระสันซ้ำๆมือเล็กก็เลื่อนมาแตะข้อมือให้อีกคนผ่อนแรง แต่ยิ่งจับโดนเส้นเลือดปูนโปนที่หลังมือ ร่างกายก็ดูเหมือนจะตอบสนองได้ดีกว่าเดิม
“ไม่อยากได้แรงๆหรอคะ” คนปากหวานที่เอื้อนเอ่ยด้วยใบหน้าใสซื่อน่าหมั่นไส้จนนิมรั้งมาจูบ ลิ้นเล็กรุกร้ำเข้าไปอย่างดื้อดึง ทว่าคนช่างเอาใจก็วนลิ้นช้าๆจนยอมสงบ อกเต่งยกตามแรงหอบ ใบหน้าจิ้มลิ้มซบลงกับลาดไหล่ หน้าท้องแบนราบกระตุกเกร็งซ้ำแล้วซ้ำเล่า และเสียงหวานที่ครางกระเส่าระคนหอบหายใจก็ดังอยู่ข้างหู
“กัส อือ…” ในหัวขาวโพลนพร้อมกับกายบางที่กระตุกถี่ ทว่าก้านนิ้วเรียวกลับยังไม่หยุดขยับ สาวผมบลอนด์หอบหายใจพลางปรือมองอย่างน่าสงสาร แต่ช่องทางสีหวานกลับยังรัดแน่นไม่ปล่อยให้ถอนออก
คนตัวเล็กกัดปากอีกครั้ง
แต่เป็นปากของออกัส
ปล่อยให้ผ้าเช็ดตัวเปียกโชกพาดอยู่บนราวแล้วย้ายกายไปบนเตียงกว้าง ความเย็นของผ้าปูเทียบไม่ได้กับผนังห้องน้ำ มือเรียวของคนด้านบนลูบไปตามผิวกายคล้ายกับจะช่วยคลายหนาว ทว่าฝ่ามืออุ่นที่สัมผัสเฉพาะจุดกลับทำให้หน้าท้องเผลอหดเกร็ง เรียวขาเบียดเข้าหากันยามที่ร่างผอมเพรียวขยับเข้ามาชิด ดวงตาคู่สวยหลุบมองร่างกายที่เริ่มตอบสนอง ก่อนจะโน้มลงไปหาด้วยแรงจากมือเล็กที่เลื่อนมาคล้อง คนด้านล่างนวดเบาๆที่ท้ายทอยอย่างหยอกล้อ ก่อนจะใช้ลิ้นเล็กๆเลียที่ริมฝีปากอีกคนเบาๆราวกับเชิญชวน
“อื้อ” นิมชอบที่อีกคนสอดลิ้นเข้ามาก่อนจะประกบจูบ ชอบความฉาบฉวยของลิ้นร้อนที่ดุนดันเข้ามาเพียงแค่โดนแหย่ ชอบความเอาแต่ใจของตัวเองที่เกี่ยวกระหวัดไม่ยอมโดนต้อน ชอบรสจูบที่หวานราวกับจะหลอมละลาย และชอบที่เด็กเอกอังกฤษเบียดหน้าขามาที่ส่วนอ่อนไหวให้เอวบางบดสะโพกลงไป
“มีเรียนเช้ามั้ยคะ” เสียงหวานเอ่ยถามที่ข้างหูพลางขบเม้มเบาๆที่ต้นคอพอให้เอียงหนี มือเรียวข้างหนึ่งเลื่อนมากอบกุมอกอิ่มไว้แล้วคายน้ำลายบนยอดปทุมถัน ก่อนจะใช้นิ้วบี้น้ำอุ่นๆกับส่วนยอดให้ยิ่งแข็งเป็นไต ดวงตาคู่หวานช้อนมองคู่สนทนาโดยที่นิ้วซนๆยังหยอกเย้าไม่หยุด
“มะ…ไม่มี” สันจมูกโด่งกับนัยน์ตาเป็นประกายทำให้คนด้านบนดูต่างไป แสงไฟเดียวที่มีคือดวงหน้าห้อง ส่วนเว้าของไห้ปลาร้ายิ่งชัดเมื่ออีกคนโน้มลงมาหา ใบหน้าจิ้มลิ้มเบือนหนีภาพที่อีกฝ่ายกำลังเล่นร่างกายตัวเอง ก่อนจะหลุดอื้ออึงออกมาเมื่อคนตรงหน้าครอบปากลงไป
ความอุ่นร้อนที่โลมเลียสลับกับฝ่ามือที่เคล้นคลึงเหมือนกับจะทำให้คนตัวเล็กขาดใจให้ได้ ไม่รู้ไปเก่งกาจมาจากไหนลิ้นซนๆถึงได้ละเลงให้แผ่นหลังบางแอ่นไม่ติดเบาะ แถมหน้าขาที่เหนอะหนะไปด้วยน้ำหวานก็ยังขยับเบียดไม่หยุด มือเล็กสอดเข้าไปในกลุ่มผมเพื่อระบายอารมณ์ ดวงตากลมปรือมองใบหน้าสวยของคนที่กำลังปรนเปรอ ลิ้นสีสดแลบออกมาเลียเบาๆที่อกอิ่ม ก่อนมือเรียวจะเลื่อนต่ำให้เรียวขาเล็กหนีบหากันแน่น แต่ก็ไม่ทันเมื่อจุดกระสันกำลังโดนนิ้วหัวแม่มือคลึงช้าๆ กายเล็กกระตุกเกร็งไปทั้งตัว หน้าท้องแบนราบก็หดเกร็งจนเห็นกระดูก
ออกัสยังเร้าไม่ทันเสร็จ
แต่นิมจะเสร็จอีกรอบแล้ว
“ฮื่อ…กัส” เสียงเล็กครางไม่เป็นภาษา อยากให้อีกคนทำอะไรก็พูดไม่เป็นศัพท์นอกจากร้องเรียกชื่อด้วยแหบพร่า มือเล็กๆเลื่อนมากดหัวพร้อมกับเรียวขาที่อ้าออกเพื่อเป็นการบอกใบ้ ร่างผอมเพรียวถึงได้ถอยลงไปแล้วดึงสะโพกกลมให้มาอยู่ในตำแหน่งที่พอเหมาะ
“คาปากเลยมั้ยคะ” ผู้มาเยือนจะไม่ทันกับใบหน้าที่แสร้งว่าใสซื่อกับคำถามกำกวมที่เอ่ยออกมาราวกับไม่รู้ความหมาย มือเล็กกดหัวคนพูดให้ฝังหน้าลงอย่างเอาแต่ใจ ก่อนลิ้นร้อนๆจะกระดกรัวราวกับจะเอาคืนการกระทำเสียมารยาท
ลิ้นร้อนทำหน้าที่ได้ดีไม่ว่าจะปรนเปรอที่ส่วนยอดสีชมพูสวยหรือช่องทางรักสีหวาน เอวบางส่ายร้อนจนมือเรียวที่ตรึงไว้ต้องออกแรงเพิ่ม แต่เส้นเลือดที่ขึ้นตามท่อนแขนกับหลังกลับยิ่งทำให้คนมองทนแทบไม่ไหว เพียงแค่ความร้อนชื้นแตะเบาๆที่กลีบเกสร ลมหายใจก็ขาดห้วงไปราวกับเจ้าของห้องเป็นคนควบคุม ความอ่อนนุ่มสลับกับตวัดรัวยากจะคาดเดาพาใจชวนฝัน ดวงตากลมหลับพริ้มปล่อยให้อีกคนได้ทำตามใจ ไม่มีการรุกล้ำใดๆ แม้แต่ลิ้นร้อนที่เกร็งแล้วแทรกเข้ามาอีกฝ่ายก็ไม่ทำ มีแค่ลิ้นซนๆกับเสียงน่าอายที่ดังขึ้นไม่หยุด และคนทำก็เป็นออกัสที่ถอดคราบลูกแกะ
“กัส…ใกล้แล้ว อื้อ…” เสียงเล็กครางกระเส่า มือที่อยู่ในกลุ่มผมเผลอจิกเกร็งตามแรงอารมณ์ คนจะขาดใจเป็นยังไงนิมว่าตัวเองตอนนี้ก็ใกล้เคียง
เอวบางแอ่นรับให้ใบหน้าสวยขยับเข้ามากว่าเดิม ลิ้นร้อนกระดกรัวกว่าทุกครั้ง มือเล็กปัดป่ายไปบนผ้าปู แรงบีบที่สะโพกกลมทำให้คนตัวเล็กปรือตามอง ภาพสุดท้ายคือออกัสที่กำลังฝังหน้าลงกลางกาย ดวงตาคู่สวยช้อนมองขณะที่ลิ้นซนถูวนไปทั่ว ก่อนทุกอย่างจะกลายเป็นสีขาวพร้อมกับเสียงหวีดร้องสุดท้ายและร่างกายกระตุกเกร็งที่พยายามขยับออก แต่มือเรียวที่ตรึงสะโพกไว้ก็ไม่ปล่อยให้ไปไหน ยังคงละเลงลิ้นให้เสียงเล็กครวญครางต่อไม่หยุด น้ำหวานที่คั่งค้างถูกลิ้นร้อนชำแหรกเข้าไปทำฉกชิมจนกลีบปากบางต้องเม้มแน่นไม่ให้ส่งเสียง
นิมเสร็จคาปากอย่างที่อีกคนว่า
มือเล็กยกขึ้นมาปิดหน้าระหว่างที่หอบหายใจ ใบหน้าสวยที่ยังไม่ละจากช่องทางรักกำลังเลียทำความสะอาด กลีบปากร้อนพรมจูบไปตามเรียวขาด้านใน อารมณ์ที่เคยดับไปก็พร้อมจะปะทุขึ้นอีกครั้งเพียงแค่เด็กเอกอังกฤษมาคลอเคลียอยู่ใกล้ๆ อะไรบางอย่างในตัวเจ้าของมือที่กำลังลูบหัวทำให้นิมถอนตัวไม่ขึ้น คราวนี้แน่ใจแล้วว่าไม่ใช่เพราะแว่นสายตาที่วางบนหัวเตียง นัยน์ตาใสแจ๋วช้อนมองร่างผอมเพรียวที่คร่อมอยู่ด้านบน มือเล็กลูบไปตามเลขสิบเอ็ดบนหน้าท้องอย่างใช้ความคิด ก่อนคนที่เล่นผมสีบลอนด์อยู่จะรู้สึกได้แล้วเลื่อนสายตามามอง
“ว่าไง” พอไม่มีคะขาที่ชอบพูดก็กลายเป็นออกัสที่รู้จัก หรือบางทีคนตัวเล็กจะรู้จักออกัสตอนพูดจาหวานๆดีกว่า ดวงตาสุกใสฉายแววซุกซนขึ้นมาเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยตอบพร้อมใบหน้าดื้อดึงแบบที่ชอบทำ
“จูบหน่อย” มุมปากของคนฟังยกยิ้มเพียงชั่วเดียว ก่อนกลีบปากอิ่มจะโน้มลงไปจุมพิต จูบที่เอ่ยขอบรรจงกว่าทุกครั้ง ลิ้นร้อนละเลียดชิมอย่างไม่รีบร้อน ค่อยๆไล่ต้อนให้คนตัวเล็กเสพติด ถึงนิมจะรั้งลำคอนั้นมาป้อนจูบนับครั้งไม่ถ้วน แต่มือเล็กที่ขย้ำกลุ่มผมราวกับเป็นครั้งแรกบนโซฟาก็ทำให้เจ้าของห้องช้อนเอวบางขึ้นมา
“ครั้งสุดท้ายแล้วค่ะ จะให้แกล้งคืนแล้ว” เด็กเศรษฐศาสตร์เชื่อว่าคนตรงหน้าไม่ได้ขี้โกหก และหากจะพูดปดบ้างก็ไม่เห็นเป็นไร สะโพกกลมถึงได้ยกขึ้นตามที่เจ้าของห้องนำ จนกว่าจะตื่นขึ้นมาอีกครั้งมันก็ยังไม่หมดเวลา
ร่างเล็กถูกจับไปนั่งขัดสมาธิกลางเตียง แรงยวบด้านหลังกับเรียวขายาวที่ขยับมาซ้อนทำให้รู้ว่าเจ้าของห้องนั่งอยู่ด้านหลัง ฝ่ามือเรียวไล้ไปตามผิวกาย จากก้อนเนื้อนุ่มมาส่วนยอดอมชมพู แล้วลูบลงไปถึงของท้องน้อยให้คนตัวเล็กกลั้นหายใจ ลมหายใจอุ่นที่รวยรินอยู่ข้างหูทำให้นิมเอนหลังไปพิง ดวงตากลมมองมือที่เต็มไปด้วยเส้นปูดโปนค่อยๆแยกเรียวขาของตัวเองออกแล้วจับชันเป็นรูปตัวเอ็ม มือเล็กยันกับหน้าขาของอีกคนยามที่ส่วนอ่อนไหวกำลังถูกเคล้นคลึง ก่อนใบหน้าจิ้มลิ้มจะโดนเชิดขึ้นให้ประจันกับกระจกเงาที่เพิ่งสังเกตว่ามันวางอยู่ตรงหน้า
“อื้อ” ก้านนิ้วยาวๆถูเอาน้ำหวานมาชโลมนิ้ว นิมเห็นทุกอย่างผ่านบานกระจก เห็นหน้าท้องของตัวเองกำลังหดเกร็ง เห็นความเปียกแฉะของนิ้วกลางที่ถูวนอยู่ปากทาง เห็นช่องทางสีหวานที่ขมิบรอให้ออกัสสอดนิ้วเข้ามา และใบหน้าแดงก่ำที่อยากได้ก้านนิ้วยาวๆเข้ามาเติมเต็ม
“ไม่อยากมองหรอคะ” มือเรียวไม่ได้จับเชิดใบหน้าที่เบือนหนี ฝ่ามืออุ่นไล้ไปตามสันกราม ดวงตาคู่สวยที่ใช้มองเต็มไปด้วยความลุ่มหลง ใบหน้าสวยฝังหน้าลงกับลำคอระหง พรมจูบไปทั่วช่วงไหล่พร้อมกับกดมือหนักๆที่กลีบฉ่ำ ถูไถไปมาให้กลีบปากที่เม้มแน่นกับดวงตาที่หลับปี๋ต้องเผยอออก ขบเบาๆที่หลังใบหูเพื่อดึงความสนใจ ก่อนจะดันนิ้วเข้าไปไม่ให้ทันตั้งตัว
“อ่ะ…” ริมฝีปากสีเชอร์รี่บางอ้าค้างหลังจากที่ก้านนิ้วยาวกระแทกเข้ามา ช่องทางสีหวานที่รัดแน่นกับเอวบางที่เผลอยกขึ้นสะท้อนในเงากระจก ผมสีบลอนด์ที่ยาวบดบังความงามถูกรวบไปข้างๆ เผยให้เห็นยอดอกเต่งที่รอมือเรียวไปกอบกุม
ออกัสเงยหน้าสบสายตากับคนตัวเล็กผ่านกระจกที่ตั้งตระหง่า ร่างเล็กที่นั่งชันขาให้อีกคนปรนเปรอขึ้นสีไปทั้งตัว กายบางแอ่นรับฝ่ามืออุ่นที่คลึงส่วนยอดอย่างสนุกมือ มือคู่น้อยยกขึ้นมาบังช่องทางสีหวานที่ฉ่ำวาวไปด้วยน้ำเหนียวหนืด แสงตกกระทบทำให้มือที่กำลังขยับเข้าออกดูน่าหลงใหล ก้านนิ้วยาวๆตอกเข้ามาสุดโคนจนได้ยินเสียงเฉอะแฉะ และเด็กเศรษฐศาสตร์ก็เม้มปากกลั้นเสียงทุกครั้งด้วยดวงตาหวานหยด ภาพน่าอายที่เจ้าของห้องตั้งใจให้เห็นนิมทนมองไม่ไหว ยิ่งสายตาที่มองมาราวกับสิ่งสุดท้ายที่ปรารถนาคือการทำให้กายเล็กที่สั่นระริกได้เสร็จสมก็ยิ่งเบือนหนี
“อ๊า…” ดวงตากลมหลับปี๋ทันทีที่คนด้านหลังเลื่อนจากอกอิ่มมาถูเบาๆที่จุดกระสัน ส่วนมืออีกข้างก็ขยับออกจนช่องทางรักขมิบรอแล้วตอกเข้ามาอีกครั้งจนสุดโคนนิ้วซ้ำแล้วซ้ำเล่า เรียวขาเล็กหนีบเข้ามากันอย่างควบคุมไม่ได้ หน้าท้องที่หดเกร็งกับแผ่นหลังบางที่เอนผิงทำให้เรียวมือค่อยๆผ่อนความเร็ว
“ใครให้หุบขาคะ” เสียงหวานที่เอ่ยข้างหูพร้อมกับนิ้วกลางที่ถอนออกมาทำให้ดวงตาฉ่ำอารมณ์ช้อนมอง มือเรียวไล้ตามเรียวขาด้านใน ก่อนจะจับมันแยกออกให้กลีบกุหลาบปริ่มน้ำประจักษ์สู่สายตาอีกครั้ง
แค่คิดว่าเด็กเอกอังกฤษที่ใส่แว่นมาพูดประโยคนี้ใส่อารมณ์ก็ยิ่งพุ่งทะยาน แม้ความจริงจะเป็นเจ้าของมือเรียวที่ไล้ไปทั่วกายไม่ยอมทำต่อให้เสียอารมณ์ แต่ก็ดีที่แว่นราคาแพงจะได้ไม่ต้องมาเปรอะน้ำเหนียวหนืด เวลาจูบจะได้ไม่ค่อยพะวงว่าจะทำให้อีกฝ่ายเจ็บ มือคู่น้อยตะครุบฝ่ามือซนๆที่กำลังบีบตรงต้นขา ก่อนก้านนิ้วยาวๆถูกดันเข้ามาอีกครั้งด้วยฝีมือของคนตัวเล็ก กายเล็กรัดแน่นจนได้ยินเสียงหัวใจของคนด้านหลัง มือเล็กๆบังคับเจ้าของนิ้วให้ขยับเข้าออกช้าๆ กลีบปากบางเม้มแน่นยามที่คิดว่าทำแบบนี้ก็ไม่ต่างจากการช่วยตัวเอง เพียงแค่ครั้งนี้เป็นมือเรียวที่เต็มไปด้วยเส้นเลือด และเด็กเศรษฐศาสตร์ก็ชอบมันมาก
“อื้อ…” หน้าท้องบางเริ่มกระตุกเกร็งอีกครั้ง ดวงตากลมกลับพริ้มเมื่อทุกอย่างกำลังจะขาวโพลนในหัว ทว่ายังไม่ทันได้ถึงฝั่งฝัน มือเรียวก็ถอนนิ้วออกมาให้ใบหน้าจิ้มลิ้มหลุดครางเสียงหลง ดวงตาหวานฉ่ำกับใบหน้าน่ารังแกเบะใส่ ไม่ใช่แค่ถอนมือออกจากช่องทางที่ตอดรัด แต่มือเล็กๆที่จะปรนเปรอตัวเองต่อก็ถูกออกัสจับเอาไว้
“มองในกระจกตอนเสร็จด้วยสิคะ” ใบหน้าแสนดื้อดึงกลายเป็นลูกแมวขี้อ้อนเพียงแค่ได้ยินสิ่งที่เสนอ หัวกลมๆพยักหน้ารับด้วยน้ำใสๆที่คลอตรงหางตา
ออกัสก็รวบสองแขนเล็กเข้าไปกอดให้ดิ้นไม่หลุดด้วยมือข้างเดียว แล้วใช้ปลายนิ้วอีกข้างถูไถไปตามธารน้ำรัก ก่อนจะชำแหรกเข้าไปอีกครั้งพร้อมกับเสียงหวีดร้องหวานๆ กายเล็กตอดแน่นจนนิ้วเรียวขยับแทบไม่ได้ สองแขนถูกพันธนาการไม่ให้นิมได้ทำตามใจ เหลือเพียงเสียงหวานๆกับสะโพกกลมที่ยังพอขยับได้ เอวบางถึงได้สอบเข้าหาก้านนิ้วยาวๆเพราะเจ้าของห้องไม่ยอมขยับซักที
“กัสเอานิมนะคะ…เอาแรงๆเลย” คงผิดคาดที่ได้เห็นคนตัวเล็กอ้อนด้วยเสียงหวานพร้อมกับสะโพกกลมที่เบียดเข้าหา ผมเผ้ายุ่งเหยิงกับอารมณ์ที่ขาดช่วงเปลี่ยนนิมให้เป็นลูกแมว ออกัสถึงได้ให้รางวัลคนขี้อ้อนด้วยการงอนิ้วที่ยังสอดประสาน
“อย่ากลั้นเสียงนะคะ” เด็กเศรษฐศาสตร์ที่ยังคงอ้าปากค้างกับความคับแน่นผงกหัวรับกับคำหวานข้างหู ก่อนนิ้วเรียวจะขยับอีกครั้งพร้อมกับงัดมาให้ตำแหน่งที่ริมฝีปากบางจะหลุดครวญครางออกมา
กายบางสั่นไปทั้งตัวตามแรงที่มือเรียวกระแทกเข้ามา สองมือเล็กที่ถูกกอดไว้แนบอกดันให้ส่วนยอดสีชมพูเด่นสง่า นิมไม่คิดว่าต้องเห็นภาพตัวเองกำลังอ้าขาให้คนด้านหลังตอกนิ้วเข้ามาพร้อมกับเสียงเฉอะแฉะที่ดังไปทั่วห้อง เด็กเศรษฐศาสตร์ไม่มั่นใจว่าตัวเองเคยเป็นแบบนี้มาก่อน ความรู้สึกที่ชอบจนแทบคลั่ง อยากให้ก้านนิ้วยาวๆสอดเข้ามาแล้วตัวเองแอ่นสะโพกรับ ไม่สนใจว่าผมสีบลอนด์ที่ดูแลอย่างดีจะพันกันยุ่ง ชอบสายตาพอใจที่ส่วนล่างรัดแน่นทุกครั้งที่งัดนิ้ว ชอบเสียงหวานๆที่คอยบอกอยู่ข้างหู ชอบกลิ่นน้ำหอมที่ยังติดตามผิวกาย และก็ชอบที่ออกัสรู้ว่าต้องทำยังไงเอวบางถึงจะส่ายร่อนจวนเจียนจะขาดใจ
“กัส แรงอีก…อ๊า” ดวงตากลมพร่ามัวไปด้วยน้ำใสๆที่เอ่อคลอเบ้า แสงสีขาวกำลังจะฉายเข้ามาโสตประสาท ทว่ามือเรียวที่เลื่อนมาประคองกรอบหน้าเรียกสติให้นิมลืมตาขึ้น ภาพใบหน้าบิดเบี้ยวของตัวเองตอนเสร็จสมกับเอวบางที่กระตุกเกร็งรัดนิ้วยาวๆที่ตอกเข้ามาชัดเจนในความทรงจำ นัยน์ตาหวานเยิ้มของคนตัวเล็กสบตากับคนด้านหลัง ก่อนจะหลับพริ้มพลางกัดริมฝีปากแน่
“อย่ากัดปากค่ะ” มือเรียวที่ประคองอยู่สอดนิ้วหัวแม่มือเข้ามาให้อม เสียงครางหวานๆถึงได้กลั้นไว้ไม่อยู่ แล้วปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปตามสัญชาตญาณ ทั้งเสียงหวานๆที่หวีดร้องออกมาระคนกับเสียงน้ำเฉอะแฉะยามเสร็จสม ให้ออกัสได้รู้ไว้ว่าตัวเองทำให้คนคนหนึ่งชอบแทบคลั่ง
“อือ…” คนตัวเล็กเอนหลังพิงอย่างอ่อนแรง มือคู่น้อยหลุดจากพันธนาการแต่นิมก็กอดท่อนแขนของอีกคนไว้ หลับตาพริ้มให้มือเรียวที่ขยับเข้าออกช้าๆได้บรรเทาอารมณ์ เสียงหอบหายใจดังขึ้นอยู่ซักพัก ก่อนจะรู้สึกถึงสัมผัสเบาๆที่เรือนผม กลีบปากร้อนค่อยๆพรมจูบไปตามหลังคอ พวงแก้มเนียน และหางตาที่มีน้ำเปียกชื้นไหลออกมาเป็นหยดก็ได้แห้งเหือดไปหลังจากที่ถอนริมฝีปาก
ออกัสจูบซับน้ำตาอีกแล้ว
กลับไป feedback ได้ ที่นี่ คับ
ความแส่บของลูกสาวถูกเอามาแอบไว้
แส่บแบบเย่วปิ๊ดๆๆ ไม่ต้องเกร็งนิ้วพิมพ์แล้ว


Comments
Post a Comment